Rasagiline 1 mg
Rasagiline to inhibitor MAO‑B stosowany u dorosłych w leczeniu choroby Parkinsona, samodzielnie lub razem z lewodopą. Zalecana dawka to 1 mg raz na dobę. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest konsultacja z lekarzem ze względu na przeciwwskazania i możliwe interakcje.
Wprowadzenie
Rasagiline to lek zawierający substancję czynną rasagilinę w dawce 1 mg w postaci pojedynczej tabletki doustnej przyjmowanej raz na dobę. Stosowany jest u dorosłych w leczeniu choroby Parkinsona, samodzielnie lub jako dodatek do lewodopy. Poniższy opis opiera się na informacjach zawartych w dołączonej ulotce i wyjaśnia mechanizm działania, wskazania, przeciwwskazania, interakcje, możliwe działania niepożądane oraz praktyczne zalecenia dla pacjentów.
Jak działa rasagiline
Rasagiline jest inhibitorem monoaminooksydazy typu B (MAO-B). W chorobie Parkinsona obserwuje się utratę komórek dopaminergicznych w mózgu, co prowadzi do zmniejszenia dostępności dopaminy — neuroprzekaźnika istotnego dla kontroli ruchu. Poprzez hamowanie aktywności enzymu rozkładającego dopaminę rasagiline zwiększa i utrzymuje wyższe stężenia dopaminy w mózgu, co może łagodzić objawy ruchowe choroby Parkinsona.
Wskazania
Rasagiline jest wskazana do stosowania u dorosłych w leczeniu choroby Parkinsona, samodzielnie lub w skojarzeniu z lewodopą.
Przeciwwskazania
Rasagiline nie powinna być stosowana u pacjentów uczulonych na rasagilinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Preparatu nie należy podawać przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. W czasie stosowania rasagiliny istnieją wyraźne przeciwwskazania do jednoczesnego przyjmowania niektórych leków — szczególnie innych inhibitorów MAO oraz petydyny (silny środek przeciwbólowy). Między odstawieniem jednego z tych leków a rozpoczęciem terapii rasagiliną powinien upłynąć co najmniej 14 dni.
Przed rozpoczęciem stosowania — ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem rasagiliny pacjent powinien omówić z lekarzem występowanie jakichkolwiek zaburzeń czynności wątroby oraz zgłosić wszystkie przyjmowane leki, w tym leki dostępne bez recepty i zioła (np. dziurawiec). Rasagiline może zwiększać ryzyko nowotworów skóry (czerniaka), dlatego należy informować lekarza o wszelkich niepokojących zmianach skórnych.
Należy także zwrócić uwagę na objawy związane z zaburzeniami kontroli impulsów — podczas terapii odnotowano występowanie zachowań takich jak kompulsywne granie, nadmierne wydatki, mocno nasilony popęd seksualny, natręctwa czy obsesyjne myśli. W razie pojawienia się takich objawów lekarz może rozważyć dostosowanie dawki lub przerwanie leczenia.
Rasagiline może powodować senność, a także epizody nagłego zasypiania podczas wykonywania codziennych czynności; zjawiska te mogą nasilać się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków dopaminergicznych. Osoby, u których wystąpiła senność lub epizody zasypiania, powinny unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz skonsultować się z lekarzem.
Interakcje z innymi lekami
Przed rozpoczęciem terapii rasagiliną istotne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Należy unikać jednoczesnego stosowania rasagiliny z innymi inhibitorami MAO oraz z petydyną. Interakcje klinicznie istotne mogą wystąpić także z lekami przeciwdepresyjnymi (w tym SSRI, SNRI oraz trój- i czteropierścieniowymi), z dekstrometorfanem (lek przeciwkaszlowy), niektórymi sympatykomimetykami (np. preparaty obkurczające błony śluzowe), a także z niektórymi antybiotykami, np. cyprofloksacyną.
Szczególnie istotne jest zachowanie odstępu czasowego przy zmianie terapii: stosowanie rasagiliny można rozpocząć po co najmniej 5 tygodniach od zaprzestania fluoksetyny; odwrotnie, po zaprzestaniu rasagiliny należy odczekać co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczenia fluoksetyną lub fluwoksaminą. Palenie tytoniu może obniżać stężenia rasagiliny we krwi — warto poinformować o nałogu lekarza lub farmaceutę.
Stosowanie i dawkowanie
Zalecana dawka dla dorosłych to 1 mg raz na dobę, doustnie. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Lek należy stosować dokładnie według zaleceń lekarza. Nie należy samodzielnie zwiększać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku pominięcia dawki nie wolno przyjmować dawki podwójnej w celu jej uzupełnienia — należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze. W razie przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą; zgłaszane objawy przy przedawkowaniu obejmowały m.in. euforię (lekka mania), bardzo wysokie ciśnienie krwi oraz zespół serotoninowy.
Stosowanie u szczególnych grup pacjentów
Nie zaleca się stosowania rasagiliny u dzieci i młodzieży poniżej 18. Pacjentki w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować planowane stosowanie leku z lekarzem; dostępne dane nie pozwalają jednoznacznie ocenić bezpieczeństwa w ciąży, dlatego kobiety ciężarne powinny unikać przyjmowania rasagiliny, o ile lekarz nie uzna, że korzyści przewyższają ryzyko.
Bezpieczeństwo i działania niepożądane
Jak każdy lek, rasagiline może wywoływać działania niepożądane. W ulotce wymieniono działania bardzo częste, częste, niezbyt częste oraz o nieznanej częstości.
Bardzo często występują mimowolne ruchy ciała (dyskinezy) oraz bóle głowy. Do działań częstych należą między innymi: bóle brzucha, upadki, reakcje alergiczne, gorączka, złe samopoczucie, bóle szyi, objawy grypopodobne, dławica piersiowa, niedociśnienie ortostatyczne (spadki ciśnienia przy wstawaniu), zmniejszony apetyt, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, wzdęcia, nieprawidłowe wyniki badań krwi (leukopenia), bóle stawów i mięśni, zmniejszenie masy ciała, koszmary senne, zaburzenia równowagi, depresja, zawroty głowy, dystonia, katar, zapalenia skóry, wysypki, zapalenie spojówek oraz nagłe parcie na mocz.
Rzadziej odnotowano udar mózgu oraz zawał mięśnia sercowego. W niektórych przypadkach obserwowano wysypki pęcherzykowe. Z grupy działań o nieznanej częstości wymienia się nadciśnienie oraz nadmierną senność i nagłe zasypianie.
Poważne objawy wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem to m.in. omamy (widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma), zespół serotoninowy (gorączka, niepokój ruchowy, drżenie, pocenie się), nagłe i nietypowe zaburzenia zachowania (zaburzenia kontroli impulsów) oraz podejrzane zmiany skórne wskazujące na możliwość czerniaka.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn
Zarówno choroba Parkinsona, jak i stosowanie rasagiliny mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn, zwłaszcza gdy pojawiają się zawroty głowy, senność lub epizody nagłego zasypiania. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed przystąpieniem do takich czynności i ostrożnie oceniać swoje reakcje po rozpoczęciu terapii.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i nie stosować po upływie terminu ważności. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Odpowiednie postępowanie z niewykorzystanymi lekami może ograniczyć wpływ na środowisko — zapytaj farmaceutę o właściwy sposób ich utylizacji.
Opakowanie i skład
Każda tabletka zawiera 1 mg rasagiliny (w formie winianu rasagiliny). Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie z ściętymi krawędziami. Dostępne są różne wielkości opakowań (blistry lub butelki z tworzywa z kapsułką osuszającą); nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie.
Reakcje niepożądane — zgłaszanie
W razie wystąpienia działań niepożądanych należy poinformować lekarza lub farmaceutę. Zgłaszanie niepożądanych odczynów po stosowaniu leków pomaga w ocenie bezpieczeństwa terapii.
Recepta online na Rasagiline
Rasagiline jest lekiem wydawanym na receptę i jego stosowanie wymaga nadzoru lekarza. W niektórych sytuacjach lekarz może wystawić receptę drogą elektroniczną. Przy podejmowaniu decyzji o kontynuacji terapii i dostosowaniu leczenia warto konsultować się regularnie z lekarzem prowadzącym, który oceni skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku.
Najczęstsze pytania (FAQ)
Jak szybko działa rasagiline?
Rasagiline działa poprzez zwiększenie stężenia dopaminy w mózgu, ale kliniczny efekt w zakresie łagodzenia objawów choroby Parkinsona może być różny i zależeć od indywidualnej odpowiedzi pacjenta oraz od tego, czy lek stosowany jest samodzielnie czy w skojarzeniu z lewodopą. Dokładny czas oczekiwania na poprawę powinien omówić lekarz prowadzący.
Co robić, jeśli pominę dawkę?
Jeżeli zapomnisz przyjąć dawki, nie przyjmuj dawki podwójnej, aby nadrobić pominięcie. Przyjmij kolejną dawkę o zwykłej porze i poinformuj o tym lekarza, jeśli masz wątpliwości.
Czy mogę przerwać lek bez konsultacji?
Nie należy przerywać stosowania rasagiliny bez porozumienia z lekarzem, ponieważ nagłe odstawienie może wpłynąć na kontrolę objawów choroby Parkinsona. Lekarz oceni korzyści i ryzyko oraz zdecyduje o ewentualnej zmianie terapii.
Jakie leki trzeba zgłosić lekarzowi przed rozpoczęciem leczenia?
Wszystkie przyjmowane leki należy zgłosić lekarzowi, a w szczególności inne inhibitory MAO, leki przeciwdepresyjne (w tym SSRI i SNRI), petydynę, dekstrometorfan, cyprofloksacynę oraz sympatykomimetyki (np. leki obkurczające naczynia). Również suplementy i zioła, jak dziurawiec, mogą powodować interakcje.
Co robić w przypadku niepokojących zmian skórnych?
Podczas stosowania rasagiliny odnotowano zwiększone ryzyko czerniaka. Wszelkie nowe lub zmieniające się zmiany skórne należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi, który oceni konieczność dalszej diagnostyki.
Czy przy rasagilinie mogę prowadzić samochód?
Rasagiline może powodować zawroty głowy, senność i epizody nagłego zasypiania. Jeśli wystąpią takie objawy, nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Przed podjęciem decyzji o prowadzeniu pojazdu skonsultuj się z lekarzem.
Gdzie uzyskać dodatkowe informacje?
W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje zawarte w tej ulotce pochodzą z dołączonej do opakowania informacji dla użytkownika i stanowią podsumowanie kluczowych zagadnień dotyczących stosowania leku.
Podstawowe informacje
Redakcja NetMedika
Artykuły przygotowuje redakcja NetMedika we współpracy ze specjalistami medycznymi. Dostarczamy rzetelne, aktualne i praktyczne informacje dotyczące zdrowia i telemedycyny. Publikowane treści mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji lekarskiej.